Tang Changrong dari Hong Kong ialah salah seorang wakil yang mengendalikan Pameran dan Persidangan Industri Pengebumian dan Perkuburan Asia 2013. Ketika makan malam sebelumnya, rakan sekerja Carmen telah memberitahu kami bahawa beliau luas pengetahuannya. Perbualan tentang perkembangan industri menunjukkan bahawa beliau benar-benar membuat persediaan. Apabila mendengar Malaysia juga mempunyai Beilin, beliau amat tertarik dan ingin tahu.

‍

Semasa menjelajah Beilin, Kang Ling mula memperkenalkan tempat ini dengan gaya promosi. Namun, sebaik sahaja kami melihat aksara tulang orakel, Tang mula berkongsi pengetahuan sejarah dan sastera. Kami semua teruja, meneliti prasasti sambil berbicara tentang sejarah. Beliau menghidupkan kisah kecil setiap dinasti. Ketika membicarakan Su Shi, misalnya, beliau menerangkan pencapaian tiga beranak keluarga Su serta asal usul nama Su Shi dan Su Xun.

‍

Di rumah teh, beliau segera memahami sebab nama Dewan Luyu dipilih: Lu Yu menulis Kitab Teh. Sambil duduk di meja teh, kami berbual tentang cara budaya berbeza menjalankan perniagaan. Orang Cina berbincang di meja teh, manakala orang Barat mungkin menulis angka pada tisu atau alas gelas sambil minum bir lalu mencapai persetujuan. Adatnya berbeza, tetapi persamaannya ialah perasaan yang baik membantu keputusan yang baik.

‍

Apabila membicarakan tulisan Zheng Banqiao, Tang menceritakan suatu kisah. Selepas Zheng terkenal, seseorang mengupah orang lain untuk mendapatkan tulisannya, tetapi beliau tidak sewenang-wenangnya menulis. Orang upahan itu kencing di rumah Zheng setiap hari sehingga Zheng menulis papan amaran 'Jangan kencing merata-rata'. Dia mengambil tulisan tersebut, tetapi kandungannya kurang sesuai sebagai karya untuk diserahkan. Dengan menukar susunan aksara, ayat itu menjadi 'Jangan sambil lewa dalam perkara kecil', lalu tugasnya berjaya!

‍

Di bahagian Prasasti Tempatan, rakan sekerja Ying Wei yang baru pulang dari Hong Kong menyebut pastri bersalut gula yang dikenali sebagai 'sa yung'. Tang yang jauh dari rumah turut teruja mendengarnya. Kebetulan, tandatangan Zhou Mansha pada karya di hadapan kami menggunakan nama pena 'Sha Weng', yang bunyinya hampir sama. Dua perkara berbeza itu membuat kami ketawa bersama.

‍

Semasa makan tengah hari, kami menyerahkan cetakan gosokan kepadanya. Walaupun pernah ke taman prasasti di China, beliau belum pernah benar-benar mencuba teknik itu. Susun atur keseluruhan taman meninggalkan kesan mendalam, dan suasana tenang ini pengalaman yang jarang diperoleh. Rupa-rupanya di lapangan terbang beliau meminta rakan di Hong Kong menghubungi syarikat telekomunikasi untuk mematikan sementara data telefon, tetapi perayauan antarabangsa turut dimatikan. Jika syarikat mahu menghubunginya, mereka perlu menelefon rakan Nirvana, Melyvn, untuk menyampaikan pesan. Beliau mengakui, 'Tanpa telefon, hidup jauh lebih lapang.' Kami bergurau, 'Datang ke syurga tersembunyi ini memang perlu terputus sebentar daripada dunia.' Hidup juga menuntut kita belajar menerima keadaan dan melepaskan.