Karya ini mempunyai kisah menarik. Ketika melawat Prasasti Zheng di Gunung Yunfeng, Laizhou, Zheng Banqiao bermalam di rumah seorang yang menggelar dirinya Orang Tua Kurang Tahu. Pemiliknya mempunyai batu dakwat istimewa sebesar meja dan meminta tulisan untuk diukir di belakangnya. Zheng menulis empat aksara 'Sukar Menjadi Kurang Tahu' serta mengecap meterai yang mencatat kelayakan xiucai zaman Kangxi, juren zaman Yongzheng dan jinshi zaman Qianlong. Masih banyak ruang, lalu beliau meminta orang tua itu menambah catatan. Tulisnya: 'Sukar mendapat batu indah, lebih sukar mendapat batu sederhana, dan paling sukar beralih daripada keindahan kepada kesederhanaan. Indah di dalam, kasar di luar; tersimpan di pondok orang desa, bukan di pintu kekayaan.' Meterainya menyatakan tempat pertama ujian daerah, kedua ujian wilayah dan ketiga ujian istana. Menyedari tuan rumah ialah bekas pegawai berjiwa luhur, Zheng menambah: 'Sukar menjadi bijak, lebih sukar menjadi kurang tahu, dan paling sukar beralih daripada bijak kepada kurang tahu. Lepaskan sedikit, berundur selangkah, tenangkan hati sekarang tanpa mengharapkan balasan kemudian.' Kisah ini menjadi terkenal. Zheng menggabungkan Kaishu, Caoshu, Zhuanshu dan Lishu dalam gaya yang dinamainya 'enam setengah bahagian', menggunakan kaedah melukis dalam tulisan dan melahirkan gaya baharu yang luar biasa.